Het boek geeft je echt te denken.
In mijn eigen geval, Lola, een hond van onbekende afkomst, had vier jaar in een asiel gezeten, onder moeilijke omstandigheden, werd beschreven als een krachtige, gezonde hond met enorm veel power.
Dan adopteren wij haar, ze wordt verplicht gesteriliseerd, krijgt de verplichtte inentingen om de grens over te komen (ze komt uit Polen), ook nog eens een verplichtte chip, en ontwormingsmiddel.
Dan komt ze bij ons, krijgt een nieuw leven, waarbij ze uiteraard veel stress had in het begin, al deden we ons best het allemaal zo goed mogelijk voor haar te laten verlopen. Na ongeveer een jaar is ze grotendeels tot rust gekomen, een blije rustige hond geworden. En dan ontwikkeld zich een tumor op haar been, was volgens de da goedaardig en hoefde niet weggehaald te worden, bij een second opinion vond deze da dat de tumor beter weggehaald moet worden, wat ook gebeurd, inderdaad gelukkig goedaardig, maar op haar buik was bij de operatie een kleine tumor gevonden die wel kwaadaardig was, die is uiteraard ook weggehaald.
Zou de oorzaak toch een reaktie op de stress geweest zijn, in combinatie met het gif van de vaccinaties en ontwormingsmiddel?
Zeker weten doe je het nooit, maar na het lezen van dit boek ben ik er haast wel van overtuigd.
Hopelijk gaat het verder goed, ze krijgt goed vers biologisch voer, heeft een ontgiftingskuur ondergaan, we geven haar geen stress, letten goed op de signalen die ze afgeeft en zijn altijd positief naar haar. Dan heb je toch het gevoel dat je er alles aan gedaan hebt.